บทที่ 20 ต้นเรื่อง

         ม่อนกระชับอ้อมแขนกอดนายตัวกลม ก่อนจะยกหน้าขึ้นหอมปลายคางสาก ๆ เขาแบบเอาใจตอนนี้ในใจหวิว ๆ กลัวนายดินจะทอดทิ้งเธอไปจริง ๆ ม่อนน้ำตารินก่อนจะไหลเอ่อลงมาอาบแก้มนายดินรับรู้ได้ถึงเสียงสะอื้นไห้เบา ๆ เขาบรรจงจูบพรมไปทั้งใบหน้าซับน้ำตาให้

“ร้องไห้ทำไม” เขาถามเสียงหวานจูบปลอบใจเธออีกหลายครั้ง ม่อ...